Kava en de werkdag: op zoek naar balans
· 5 min lezen
Wat is die beroemde "werk-privébalans" nu eigenlijk? Praktisch principe, concreet doel of ideaal? Dit fenomeen ontsnapt aan definities en hokjesdenken. Het is ook een soort mantra die steeds weer wordt herhaald. Je hoort erover tijdens bedrijfstrainingen, maar ook buiten werktijd, bijvoorbeeld bij het kijken naar tv-series (is Friends niet één groot verhaal over dagelijkse pauzes van het werk?). Het is zowel een maatstaf voor professioneel succes als voor persoonlijk geluk. En lange tijd leek het volkomen universeel. Eeuwig. Onveranderlijk. Maar er is iets veranderd tussen "werk" en "leven". Het evenwichtspunt op de weegschaal is verschoven.
Steeds vaker vragen we ons af of het onderscheid tussen werk en leven ons wel van dienst is. Op het eerste gezicht lijkt alles simpel: op het werk vergeten we het (andere) leven, en daarna vergeten we het werk, schakelen we uit en richten we ons op het "echte" leven.
We proberen niets "mee te dragen". Maar betekent het idee van werk-privébalans niet dat we werk en leven per ongeluk tegenover elkaar zetten? Dingen die de kwaliteit van ons leven na het werk bepalen: zouden die misschien ook een beetje kunnen "werken"? Een simpel voorbeeld: passies en genoegens. Kan werk niet gerelateerd zijn aan je levenspassie? Kan het je geen plezier geven? En omgekeerd: stress. Die is immers niet alleen een domein van het werk. We laten hem niet achter bij de voordeur. Hij kan niet worden uitgesteld tot maandag.
Bovendien kan stress niet binnen je hoofd worden gehouden. Hij verlamt zowel onze geest als ons lichaam. Als we dus willen nadenken over het verminderen van stress op het werk, moeten we beide dimensies evenveel aandacht geven. Figuurlijk gesproken: cafeïne tijdens werkuren en kamille na het werk helpen niet tegen professionele stress. Dat is geen balans. We hebben iets nodig dat tegelijkertijd de effecten van negatieve prikkels tijdens het werk vermindert en na het werk diep ontspant, zonder onze helderheid van geest te verstoren. Zo werken kavawortels: ze zuiveren de geest en ontspannen het lichaam tegelijk, of het nu vrijdag of zaterdag is.
De verdeling in "tijd" is een ander probleem met het concept van werk-privébalans. Want wanneer begint precies de tijd om te leven? Acht uur werken, acht uur rusten en acht uur slapen: dit negentiende-eeuwse uitgangspunt leek ooit een ideale maatstaf, maar laten we de historische context ervan niet vergeten. Het ontstond in een tijd waarin kinderen in fabrieken werkten en het de norm was om meerdere uren per dag te werken. En vandaag? Vandaag roept zelfs de economische rekensom van een achturige werkdag steeds meer twijfels op. Aangezien bekend is dat we meestal maar een paar uur per dag effectief werken, waarom houden we werknemers dan langer op het werk dan winstgevend is (betalen voor nutsvoorzieningen, kilo's koffie, en erger nog: risico op een burn-out)? Simpel gezegd zijn we gewend geraakt aan deze acht uur, maar voor de meesten van ons is die maatstaf kunstmatig. Dus waarom zou ons leven om 17.00 uur moeten beginnen?
Problemen met de werk-privébalans werden vooral zichtbaar tijdens de coronalockdowns, toen plotseling, van de ene op de andere dag, zonder enige logistieke of psychologische voorbereiding, grote groepen mensen moesten overschakelen op thuiswerken. Voor velen van ons veranderde werk-privébalans van een levensdoel in een lege huls. Je zou zelfs kunnen zeggen: "een sombere grap". Ondertussen wordt thuiswerken steeds meer de nieuwe norm. Het wordt steeds moeilijker om de grenzen van de werkdag duidelijk te bepalen en 's nachts tot een rustgevende, herstellende slaap te komen. Wat blijft ons dan over? Slaappillen? Hier werkt kava het beste. Het ritme van dagelijkse ontspanning vind je het makkelijkst met Daily Break, en een gezonde nachtrust met Deep Calm, beide variëteiten van noble kava.
Wat is er veranderd in onze kijk op werk-privébalans? Interessante resultaten komen uit onderzoek met een veelzeggende titel: "Work-Life Balance Is a Cycle, Not an Achievement" (Ioana Lupu en Mayra Ruiz-Castro, 2020). Zo weten we uit bijna 200 diepte-interviews met bijna 80 specialisten op midden- of hoger niveau van twee gerenommeerde Londense bedrijven dat ongeveer 30% van de mannen en 50% van de vrouwen balans in het leven zoekt, en bewust lange werkuren vermijdt. De ondervraagde professionals gebruikten verschillende "strategieën" (ideeën, oplossingen, goede praktijken), maar hun aanpak voor een betere balans was vooral gebaseerd op reflectie en het herzien van prioriteiten.
Op basis van de enquêtes identificeerden de onderzoekers 5 fasen van een effectief pad naar balans, waar de respondenten op letten en die samen een mini-gids vormen:
1. Pauzeer en denk na: wat veroorzaakt mijn stress, hoe beïnvloedt het mijn werk en privéleven, wat offer ik op om mijn doel te bereiken?
2. Kijk naar je emoties: hoe beïnvloedt mijn situatie mijn welzijn, energie, voldoening?
3. Verander prioriteiten: hoe beïnvloedt de levens- en emotionele situatie (p. 1 en p. 2) het bereiken van mijn doelen?
4. Overweeg de alternatieven: wat te behouden, wat te veranderen, waarop te focussen, waaraan te werken?
5. Voer veranderingen door: publiekelijk en privé.
De belangrijkste conclusie van het onderzoek, die ook de titel vormt, is: werk-privébalans werkt effectief wanneer we het behandelen als een proces (een cyclus van voortdurende herevaluatie en verbetering), niet als een eenmalig (meetbaar) doel. Wat betekent dat? Bij werk-privébalans is het belangrijkste... balans. We hoeven niet steeds opnieuw te definiëren wat een goede baan en een goed leven na het werk zijn. Laten we ons richten op wat innerlijke balans voor ons in het algemeen betekent. Onze prioriteiten kunnen immers ook veranderen, groeien, of opbranden. Verandering is normaal. Met andere woorden: misschien zijn we juist gelukkiger als we niet geforceerd proberen gelukkig te zijn?
Misschien is het beter om te genieten van perfecte balans in plaats van werk-privébalans? En de beste Perfect Balance komt van noble kava! :)
Delen: